Randa

De NGF vindt het belangrijk dat clubreferees aan kennisoverdracht doen op het gebied van de golfregels.
Ik zelf vind dat ook goed én leuk.
Daarom zal ik in deze nieuwe column RANDA aandacht besteden aan die golfregels.
Echter niet door het behandelen van de traditionele 4 keuze vragen, maar dieper ingaan op specifieke situaties die zijn beschreven in het ‘Decisions Book'. En als het enigszins kan, wil ik de situaties schetsen met de Waterlandse golfbaan als voorbeeld.

24-4-2011 Ingezonden door Gonnie van den Bergh

In een foursome strokeplay wedstrijd spelen A en B tegen C en D. Speler A slaat zijn bal in een waterhindernis. Speler B is aan het zoeken naar de bal en speler A zegt: "We moeten maar een bal droppen vind je niet?" Speler B antwoordt bevestigend en A dropt een bal. Wat is de Ruling.

Er staat in Regel 20-2a dat de speler zelf de bal moet droppen. A en B zijn wel partners maar B is aan de beurt om de bal te spelen en moet zelf de bal droppen. Verder staat er in deze Regel dat de fout hersteld moet worden volgens Regel 20-6. Het herstellen van deze fout kost geen strafslagen.

Antwoord b is juist . Decision 29/4 beschrijft deze situatie.

Wat nu als speler B de bal niet opnieuw dropt en deze speelt. Dan volgt de straf op het niet nakomen van Regel 20-2a en dat is twee strafslagen.

<Klik hier voor het Antwoord>

27-08-2008 door Han Gieske

Randa-15 Dutch Open

Zaterdag en zondag stond ik als één van de marshals van de WGC dicht bij de actie op de par-4 vijfde hole op de Kennemer. Clarke won. In de Volkskrant van maandag stond een (best wel aardig) stuk van golfmedewerkster Kim Chang Pan Huo over de wedstrijd.
Ik schrik, want wat lees ik daar? “Legendary, legendary”, fluisterde de 10-jarige Conor toen zijn vader z'n drive op de vijfde hole (par-4) ver voorbij die van zijn medespeler naar het midden van de fairway jaagt.”
Ik stond aan de rechterzijde van de fairway, en ik zag toch echt met eigen ogen dat de bal van Darren met een hook in de rij toeschouwers aan de overkant van de fairway plofte, de rechterbovenarm van een jongeman raakte, en vandaar weer op de fairway sprong en doorrolde naar een mooie ligging.
Zonder dit bijzondere gelukje was de bal in het struikgewas links van de fairway terecht gekomen en waarschijnlijk onspeelbaar komen te liggen.
De krant zwijgt over dit voorval, en geloof ook maar niet dat Clarke zoveel verder lag. Integendeel, de bal van Stenson lag zeker twintig à dertig meter voorbij de bal van Darren.
Het is overigens raar om te suggereren dat Clarke verder slaat dan Stenson, want die is een erkende longhitter. Ze slaan ongeveer even ver, en trouwens, wat doet het er eigenlijk toe, het is sowieso belangrijker voor de profs wáár je ligt.
Op hole 5 zag je diverse spelers bewust kort slaan om vanaf een plateau i n de fairway een approach naar de green te kunnen slaan.
In plaats van een bogey maakte Clarke een birdie! En Stenson (die zijn birdieput miste) kwam één slag achter in plaats van één of twee slagen voorsprong te nemen. De jongeman die door de bal geraakt werd, hield er een blauwe plek aan over.
De regels zeggen dat hij een outside agency vormde, een levend wezen namelijk dat geen deel uitmaakt van de parij van de speler.
Regel 19: Wanneer een bal in beweging bij toeval van richting wordt veranderd of gestopt door een outside agency , wordt dit een rub of the green genoemd en moet de bal gespeeld worden zoals hij ligt. In de Nederlandse tekst wordt deze uitdrukkking –opmerkelijk- onvertaald overgenomen. Rub is letterlijk een wrijving of hobbel of oneffenheid, rub of the green is een (on)gelukkig toeval.
Strikt genomen zijn de woorden rub of the green eigenlijk overbodig.
Schrap je ze, dan verandert dat niet de inhoud van Regel 19. Toch klinkt het wel lekker: door een rub of the green op hole 5 kreeg Darren Clarke een kans op birdie in plaats van een bijna zekere bogey.

01-08-2008 door Han Gieske

RANDA14 - bal beweegt op green (Brits Open)

Met bewondering en spanning heb ik op de laatste dag van de Britse Open op de televisie Padraig Harrington gevolgd. De harde wind maakte het heel lastig maar op de par 5 17 e sloeg hij van 240 yards met een H5 een ongelooflijke bal naar de met bunkers en zware rough beschermde green. Het zelfvertrouwen droop er vanaf. Op 2 meter van de vlag maakte hij zijn eagle. Vier slagen voorsprong.
Padraig lag op hole 10 nog een slag achter op de 53-jarige Norman. Op de green van de tiende hole had de wind het meest vrij spel van alle holes. Harrington markeerde zijn bal die op anderhalve meter van de hole lag, en zag ineens de bal een paar centimeter bewegen .
Dat is schrikken. Hij is natuurlijk ervaren genoeg om te weten dat als een bal door de wind en de helling beweegt, je de bal NIET terug moet plaatsen maar de bal speelt zoals ie komt te liggen. Ik heb iemand wel eens een zomaar bewegende bal zien oppakken, met de woorden, o, even terugplaatsen, want hij wilde het goed doen, en de bal vandaar verder zien spelen zonder terug te plaatsen, wat twee strafslagen kost.

Maar Harrington wist niet zeker (meer) of hij bij het markeren van zijn bal de beweging had veroorzaakt. Dat zou hem geen strafslag bezorgd hebben (Regel 20), maar wel zou hij de bal hebben moeten terugplaatsen. Anders ook dán twee strafslagen! Wel of niet terugplaatsen was dus de vraag.
Een verkeerde beslissing zou twee slagen kosten. De erbij geroepen referee loste het snel en soepel op: de wind was de oorzaak, zoals gelukkig bevestigd door de TV-beelden; dus spelen zoals ie ligt, en Padraig maakte de putt voor par.
Opvallend was dat hij zijn putter boven de grond liet zweven en niet achter de bal op de grond zette. Daarmee sloot hij de kans uit dat door de wind de bal zou bewegen tijdens het adresseren. Als de bal namelijk beweegt bij het adresseren , kost dat sowieso een strafslag, ongeacht de preciese oorzaak van het bewegen.
Dit is zo'n regel die praktisch is: de oorzaak wordt in alle gevallen bij de speler gelegd om allerlei bewijsproblemen en discussies te voorkomen.
Zo is het uit de verte niet altijd precies waar te nemen wat de oorzaak van het bewegen is. De regel dient het principe: spelen van de bal zoals ie ligt en dus geen verandering brengen in de positie van de bal.

Wanneer is sprake van de bal adresseren ? Als je je stand inneemt, én de stok op de grond zet. Dat wil zeggen het gewicht van de stok op de grond laat rusten. (In de bunker mag je het zand natuurlijk niet aanraken en heb je al geadresseerd als je je stand inneemt.)
Dus daarom liet Harrington de putter duidelijk een stuk boven de grond hangen.
Greg Norman die ook zo'n akelige putt van een paar meter overhad voor par, zette gewoon zijn putter op de grond achter de bal, deed er nog lang over ook, maar de bal bleef gelukkig liggen wat op zich al spannend was. Norman miste en Padraig en hij stonden bij het begin van de elfde hole weer samen aan de leiding.

RANDA12 – juist of onjuist gebruik van de club

Op de baan sloeg een wedstrijddeelnemer haar bal tegen een boompje ter hoogte van de vlag op hole 5. Daar was het onmogelijk haar normale stand in te nemen om een rechtshandige slag naar de pin te maken. Ze sloeg daarom de bal linkshandig met de achterkant van de PW naar de green. Daarop kreeg ze -na afloop van de ronde- kritiek. Ze had immers bewust het slagvlak van de club genegeerd, en dit is toch onjuist gebruik van de club??!!

Die kritiek was niet terecht. Het gaat om Regel 14 -1 (Het slaan van de bal). Deze bepaling zegt: " The ball must be fairly struck at with the head of the club and must not be pushed, scraped or spooned." In het Nederlands: "Er moet correct naar de bal worden geslagen met de kop van de stok; duwen, schuiven of lepelen is niet toegestaan". In een bijbehorende Decision (14- 1/1) wordt het discussiepunt letterlijk beantwoord: “Vraag:  Mag een speler een linkshandige slag doen met de achterkant van de kop van een rechtshandige club? Antwoord: Ja. Een speler mag een slag doen met elk deel van de kop van de stok, mits er correct naar de bal wordt geslagen (R 14-1) (..)”.

Je mag dus bijvoorbeeld de bal met de teenzijde van de putterkop in de hole slaan, mits je de bal maar niet duwt of lepelt. Ik vroeg me wel eens af waarom iemand eigenlijk ooit de bal zou willen lepelen tot ik hoorde dat een speler dit had gedaan toen zijn bal op de grens van een waterhindernis lag en hij geen backswing kon maken. Hij zette zijn club achter de bal en lepelde hem vrolijk verder. Dat zijn twee strafslagen. Levert hij zijn kaart in zonder die bij zijn score op te tellen, dan is diskwalificatie het gevolg.

In de Regel staat dat er correct naar de bal moet worden geslagen. Je hoeft de bal dus niet met de slag te raken, om toch een correcte slag te doen; je hoeft de bal ook niet te willen raken! Dit is begrijpelijk als je denkt aan een bunkerslag. Er zijn zelfs pro's die zeggen dat een bunkerslag makkelijk is omdat je alleen maar zand hoeft te raken…

Nog één ding. Stel dat je je club bij het uithalen van deze toeren beschadigt. Geldt het slaan met de achterkant als ‘normaal gebruik'? Ja, dus. Dit is van belang omdat je dan je club mag vervangen (R 4-3b). Als je de putter uit woede tegen een boom krom of kapot slaat, zal je de rest van de ronde met een andere stok moeten gaan putten. Dit geldt natuurlijk niet als ‘normaal gebruik tijdens het spel'. Wel normaal is: een club gebruiken om een bal te zoeken, op een club leunen, of een club per ongeluk laten vallen. En iemand die een van zijn clubs gebruikte als wandelstok om een heuvel op te klimmen waardoor de shaft het begaf? Wat denkt u?

Randa11 - Oefenen – Dinsdag
Een paar weken geleden speelde ik dinsdagochtend mee in de “DeBrey”-competitie. Het ging wel lekker, het was mooi weer, de baan lag er plezierig bij, en ik dacht, kom, ik heb er zin in, pluk de dag, ik ga door in de populaire ‘dinsdagavond'- competitie.
Een paar weken eerder al had ik een persoon in m'n ochtendgroep getroffen, die toen matig speelde, maar die ik later in de avonduitslagen als winnaar (!) tegenkwam. De vraag is: staat het op deze wijze meedoen in de avondcompetitie op gespannen voet met Regel 7 (Oefenen)?

Regel 7 zegt dat een speler op de dag van een strokeplaywedstrijd voor het begin van de ronde niet mag oefenen op de wedstrijdbaan en geen greens mag testen e.d. Op overtreding volgt diskwalificatie. Voor matchplay is oefenen wel toegestaan.
Het gaat dan om twee spelers die normaal gesproken beiden in de gelegenheid zijn de baan te verkennen, terwijl het bij een strokeplaywedstrijd doorgaans onmogelijk is dat het hele deelnemersveld die kans heeft. Regel 7 waarborgt voor het spelersveld dus gelijke omstandigheden: een belangrijk beginsel van alle golfregels.
Het is wel zo dat de ‘Commissie' (i.c. de wedstrijdleiding) in het wedstrijdreglement van Regel 7 mag afwijken. Zonder beperking. Bijvoorbeeld verbieden te oefenen bij matchplay of dit bij strokeplay juist toestaan.

Is het in deze situatie deelnemen aan een wedstrijd eigenlijk wel te beschouwen als oefenen in de zin van Regel 7, heb ik me afgevraagd. Bij navraag in Schotland bij de R&A (Directie Regels) bleek dat zij dit inderdaad zien als (verboden) oefenen.
Conclusie: deelnemen in de avondcompetitie na deelneming in de ochtend vormt een inbreuk op Regel 7 tenzij dit in het Reglement van de Avondcompetitie uitdrukkelijk is toegestaan.
Dit is niet het geval. In de praktijk heeft de wedstrijdleiding het echter mondeling al wel toegestaan. Formele bevestiging in het Reglement voorkomt dat de betrokkenen diskwalificatie boven het hoofd hangt.

Je kan discussie voeren over de beste gedragslijn. Een element is de capaciteit; de teetijden zijn zowel in de ochtend als in de avond in principe beperkt. Ander facet: hoe meer club-zielen meedoen hoe beter. Belangrijk is vooral de vraag of –op onze baan- van (wezenlijke) sportieve benadeling sprake zou zijn.

Mijn eigen ervaring geeft me het gevoel dat de onmiskenbare extra kennis over pinposities, greens, wind e.d. ongeveer opweegt tegen de extra vermoeidheid en verlies van concentratie. Wel liep ik die avond mijn beste rondje dit jaar tot dan toe, 84 slagen. Twee slagen beter dan de 86 in de ochtend!

Balmerker

Als je bal op de green ligt, dan markeer je de bal, neem je hem op en maak je hem schoon. Wanneer je bal in andermans puttinglijn ligt of in de buurt daarvan, verplaats je je balmerker (een marker is iemand die je score bijhoudt) naar links of rechts met een putterkop-lengte zodanig dat de medespeler een vrije puttingbaan naar de hole heeft.
Niets bijzonders. Maar laatst vroeg iemand of je eigenlijk verplicht bent a) om je bal op te nemen en b) je balmerker te verplaatsen, en zo neen, of je dit dan -zonder straf- ongevraagd mag doen. Aan deze vragen lag een meningsverschil tussen spelers op de green ten grondslag.

Wat a) betreft, bepaalt R22 dat je een bal die je spel hindert “mag laten opnemen”. Hé, mag ? En als de medespeler dan de bal weigert op te nemen, vragen sommigen meteen door – wat dan?
Dan wordt die persoon gediskwalificeerd. Zie Regel R 3-4 (weigering regel na te komen die rechten van medespeler raakt). Wat b) betreft, is er iets in Regel 20-1 (opnemen en merken) te vinden.
De noot bij deze bepaling zegt: de ligplaats van een op te nemen bal behoort te worden gemerkt door een balmerker, een klein muntstuk of ander soortgelijk voorwerp direct achter de bal te leggen, en: als de balmerker het spel, de stand of de slag van een andere speler hindert, behoort hij één of meer stokkop-lengten opzij te worden gelegd.
Het woordje behoort wijst erop dat het hier niet gaat om een regel op overtreding waarvan een specifieke straf staat. Het is een kwestie van goede omgangsvormen, in het bijzonder op de green. Conclusie: je mag de balmerker dus ongevraagd opzij leggen, en, sterker nog, afwachten tot iets gevraagd wordt is niet zo beleefd.

Laatst overkwam het mij dat ik op de tamelijk grote green van hole 15 een balmerker van een medespeler totaal over het hoofd zag, gefocused als ik was op de hole voor mijn viermeterputt.
Het betrof een muntstuk van één of twee euro, mijn bal raakte de munt en liep danig uit de koers wat me een slag kostte (vermoedelijk natuurlijk).
Ik zie af van de vraag of deze euro-munt als een ´klein muntstuk´ mag tellen (!), interessanter is dat mijn sympathieke medespeler zich spontaan hardop afvroeg of hij me niet zelf had moeten vragen of ik er misschien hinder van zou ondervinden.
Hij dacht nog..... Dit zou inderdaad beter zijn geweest, zoals hierboven is toegelicht, al blijft het uiteraard geheel mijn eigen vergissing.

Praktijkvragen (8) – Green Hole 6

De fairway en de greens zijn harder geworden, de afslag komt verder maar de bal stuitert nu ook wel door de greens heen.
Op Hole Zes levert dit typische problemen op. Langs en achter het eilandje waar de green op ligt, is er een Laterale Waterhindernis met rode paaltjes. Is de bal daarin terecht gekomen, dan rijst de vraag hoe je het spel kan vervolgen.
In het bijzonder is het lastig te bepalen wáár je moet droppen (met één strafslag, binnen twee stoklengten, niet dichter bij de hole). Om te beginnen is het van een afstand moeilijk te zien op welk punt precies de bal de grens van de hindernis is gepasseerd.
Terwijl dát punt als uitgangspunt voor het afmeten van de twee stoklengten moet worden genomen. Vervolgens is het een hele toer zo niet onmogelijk – dat is ook afhankelijk van de positie van de pin op de green—vanaf dat punt een plek te vinden binnen twee stoklengten die niet dichter bij de hole is .
Indien dit onmogelijk is, heb je als enige optie: terug naar de plek vanwaar je de bal sloeg. Zover komt het in de praktijk niet. Door creatief gissen en meten vindt men doorgaans een aannemelijk en redelijk plekje aan de rand van het eilandje vanwaar een chip te doen valt.
Makkelijk en prettig is dit niet. Het vreet ook tijd, waardoor rondes onnodig worden vertraagd. De situatie is gemakkelijk te verbeteren door daar een Dropping Zone te maken, in ere te herstellen eigenlijk, want ooit is die er volgens de leden van het eerste uur daar ook geweest.
Er is nog een andere complicatie bij de green van Hole Zes als gevolg van de houten beschoeiing die de slag kan belemmeren. Daarover de volgende keer.

Praktijkvragen (8) Green Hole 6 – beschoeiing

De bal kan op hole 6 door de green zijn gerold maar nog niet in de Laterale Waterhindernis daarlangs en daarachter zijn beland. De grens van de rode paaltjes loopt als je goed kijkt, een centimeter of tien of twintig binnen de houten beschoeiing die het eilandje van het water afschermt. In een wedstrijd heeft daar iemand recentelijk, zo hoorde ik, een vrije drop genomen. Terecht?

De beschoeiing is volgens de regels een vast obstakel . Een ‘obstakel' is kort gezegd alles wat in de baan kunstmatig is. Bijvoorbeeld een verhard pad. Als je in je stand of je voorgenomen swing belemmerd wordt door een obstakel , krijg je relief , d.w.z. een vrije drop (R 24).
Dit gaat niet op als de bal in een Waterhindernis ligt. In dat geval krijg je van een vast obstakel géén relief. Zie de tekst van R 24-2b. Het kan op Hole 6 zijn dat de bal niet in de Waterhindernis ligt, én je hinder hebt van de beschoeiing bij je voorgenomen chip naar de vlag.
Op een aantal plekken steekt de beschoeiing namelijk zodanig naar boven uit dat er inderdaad van een geldige belemmering sprake kan zijn.
Een terechte vrije drop dus, met dien verstande dat ik niet weet of in casu bij het nemen van de vrije drop voldaan is aan de eis niet dichter bij de hole . Je moet immers de dichtstbijzijnde plek vinden, waar je géén belemmering van de beschoeiing ondervindt die niet dichter bij de hole is . Dat is daar een lastige uitzoekerij, op een aantal plekken is de beschoeiing heel laag, en de afstand naar de vlag varieert naar gelang de pinposities.

De situatie kan eenvoudig worden versimpeld door het instellen van een Plaatselijke Regel die deze beschoeiing tot een integraal onderdeel van de baan verklaart .
Laatst zag ik dat ze op de nieuwe baan Regthuys een dergelijke oplossing hebben gekozen langs Hole 9. Op de scorekaart van de baan staat dat de houten beschoeiing langs die hole onderdeel van de baan is.
Daardoor is het geen vast obstakel meer in de zin van de Regels.
Zie de definitie van obstakel.
Zoals bekend zijn op diverse golfbanen de paden tot integraal onderdeel van de baan verklaard. Men wil graag het vrij -dus vaak op de verkeerde plaatsen- droppen beperken.
Ook worden de speeltijden verder bekort. Het devies is dan immers: géén relief, de bal spelen zoals deze ligt, en dóórgaan.
Op Hole Zes kan je in de besproken situaties altijd wel putten, chippen of voldoende zijwaarts spelen naar een plek vanwaar de bal goed speelbaar is. I

Praktijkvragen (7) - bal raakt eigen lichaam

Nu ik deze columns schrijf hoor ik steeds meer verhalen over praktijkvragen en - waar gebeurde- wonderlijke voorvallen op de baan.
Ik heb zoveel stof dat het me moeite kost om me te beperken tot één onderwerp per keer. Maar dat moet wel, anders wordt het stukje te lang.
Voorval: speler (m/v) treft de bal aan de rand van een bosje. Ik noem in deze stukjes geen namen, maar in dit geval laat ik ook de sekse van de speler (m/v) liever in het midden. Om de bal goed verder te spelen, ziet hij/zij als enige mogelijkheid een stand in te nemen vanwaaruit de bal achterwaarts tussen de benen door wordt gespeeld.
Te vergelijken met een tennisser (m/v) die een lob achterhaalt maar alleen nog tussen de benen door terug kan slaan. Bij deze golfer gaat het mis. De bal raakt een edel deel van zijn/haar eigen lichaam, een lichaamsdeel dat op de baan, gek eigenlijk, ook als scheldwoord wel te horen is.
Zoals je zo vaak (achteraf) moet constateren was onspeelbaar verklaren, goed droppen en met een slag extra verder spelen, beter geweest.
Vraag: één of twee strafslagen? Antwoord: sinds 1 januari 2008 is de straf voor overtreding van Regel 19-2 (Bal in beweging van richting veranderd door speler, caddie, of uitrusting) verminderd van twee strafslagen naar één strafslag.
De R & A achtte hiermee de zwaarte van de overtreding en de zwaarte van de sanctie beter in overeenstemming met elkaar (proportioneler). Gelijk hebben ze!

PRAKTIJKvragen (VI) – voetbal en golf

Ook zo genoten van Nederland – Italië ? Het eerste doelpunt, vrije trap op links van Van der Vaart, Buffon slaat bij de tweede paal de bal weg, werkt zijn back daarbij achter de doellijn, bal komt bij Schneider, knal, Van Nistelrooy, BOEM, 1-0.
Maar meteen kwam erna de vraag op: was het een buitenspeldoelpunt? Als er een arbitrale vergissing was gemaakt, dan zou dat veel glans van het doelpunt wegnemen. Jammer dat je in zo'n geval niet snel door de Nederlandse voetbalcommentatoren goed wordt geïnformeerd.
Zij zijn experts in het heen en weer praten over taktieken, ruimtes tussen de linies, ruiten, opstellingen, de gevoelens van de (niet-) basisspelers, enzovoort, maar over de finesses van een voortdurend aan de orde zijnde spelregel als buitenspel laten ze je in de steek.
Wat ik nog nooit gedaan heb: ik heb de officiële voetbal- spelregels geraadpleegd. Regel 11 gaat over buitenspel. Die bepaalt dat een speler zich in buitenspelpositie bevindt als hij dichter bij de doellijn is dan de voorlaatste speler van de tegenpartij én de bal.
Dit laatste verklaart waarom terug spelen naar een medespeler géén buitenspel oplevert ook al staat er niemand meer tussen doel en aanvaller(s). Op zich is buitenspel staan geen overtreding. Wel is dat het geval op het moment dat de bal naar die speler wordt toegespeeld.
Een buitenspel- situatie wordt slechts afgefloten, wanneer de buitenspel staande speler actief bij het spel is betrokken. Je kan niet buitenspel staan bij een ingooi, doeltrap of corner.

Tot zover in het kort deze regel. Voor een goede toepassing heb je net als bij golfregels een gemeenschappelijke interpretatie nodig. Er staat daarom wat uitleg bij.
Hoe wordt bijvoorbeeld ‘dichter bij' bepaald? Gaat het om hoofd, borst, been, arm of lichaam van de aanvaller ? Antwoord: de armen tellen niet mee.
De besproken situatie van Nederland - Italië is in de spelregels en in de uitleg echter niet terug te vinden! Gelukkig kwam er een dag later een officiële toelichting van de UEFA.
Kern van de zaak: de verdediger die dankzij Buffon achter de doellijn lag, nam nog deel aan het spel: he was still deemed to be part of the game. Dus had je behalve de keeper ook nog een tweede speler achter van Nistelrooy waardoor van geen buitenspel geen sprake was.
Maar die verdediger lag te krimpen van de pijn, die nam toch geen deel aan het spel?
Niets mee te maken, want, aldus de UEFA, als we de regels anders zouden hebben uitgelegd dan zou elk team de taktiek kunnen toepassen dat een speler op een goed moment achter de lijn stapt om zo een aanvaller die in scoringspositie komt buitenspel te zetten, en dat is duidelijk onaanvaardbaar. UEFA: “ The most simple and practical interpretation of the law in this instance is the one that is adopted by referees throughout the world – that is that unless you have permission from the referee to be off the pitch, you are deemed to be on it and deemed to be part of the game.

Het heeft iets onbevredigends. De verdediger in kwestie wilde alleen maar medisch verzorgd worden, en was uitgeschakeld, dat is duidelijk. Dus praktisch stond Van Nistelrooy buitenspel. Maar regels moeten praktisch bruikbaar zijn en blijven. In dit geval is niet relevant en wordt buiten beeld gehouden wat de intentie en de toestand van de speler is. Iemand kan toneelspelen, en hoe beoordeel je dat, in een split second?

In golf heb je ook van die praktische regels. Waarom mag je pitchmarks op de green repareren en spikemarks niet?
Antwoord: omdat spikemarks vaak niet goed te onderscheiden zijn van andersoortige schade aan de green, zou het toestaan van deze reparaties er in de praktijk toe leiden dat er veel discussie en onduidelijkheid ontstaat, uitmondend in een situatie dat nagenoeg alle onregelmatigheden op de green worden hersteld.
Dat zou veel tijd gaan kosten, -iedere speler wil een zo glad mogelijke puttinglijn maken- maar het belangrijkste punt is: wat zou er dan nog overblijven van het wezenlijke golfprincipe: play the course as you find it.

(Tussen haakjes over een vraag die ik kreeg: de geul niet ver rechts naast de green van 11 is géén GUR; komt de bal daarin dan is er dus géén vrije drop, zoals sommigen willen en doen! Hier gaat op: speel de baan as you find it!).

Ander voorbeeld. Als je de bal opneemt volgens een regel die dat toestaat, mag je tevens de bal schoonmaken (R21). Maar dit mag niet als je de bal opneemt om te kijken of de bal ongeschikt voor het spel is. Of om de bal te identificeren. Of omdat de bal het spel van een ander helpt of hindert.
Waarom zijn die uitzonderingen gemaakt? Omdat anders iedereen altijd wel een excuus kan vinden om zijn bal schoon te maken. Dan kan je dit net zo goed altijd toestaan. Maar wat blijft er dan over van het golfprincipe: play the ball as it lies ?

Deze voorbeelden demonstreren trouwens heel goed dat de praktische oplossingen in regels en in de uitleg en toepassing ervan in het belang kunnen zijn van zeg maar een hoger doel: de geest van het spel ( spirit of the game ).
In de boven besproken toepassing van de buitenspel-regel was het volgens de UEFA belangrijk de situatie te voorkomen dat verdedigers legaal achter de lijn kunnen gaan stappen om een aanvaller buitenspel te zetten. Dit acht de UEFA niet acceptabel want –zo kan ik toevoegen - in strijd met de geest van het voetbalspel.

Tot slot in dit verband nog een vraag over R22 (een bal die helpt of hindert). Iemand kreeg een strafslag aangepraat omdat hij op een green eigener beweging zijn marker verplaatste om de weg vrij te maken voor de putt van zijn tegenstander.
Die zei dat hij daar niet om gevraagd had, en dat de verplaatsing van de marker dus één strafslag kostte. Inderdaad is er een regel (R22-2 NOOT) die zegt dat een speler zijn bal niet mag opnemen alleen maar omdat hij van oordeel is dat zijn bal het spel van een andere speler hindert.
Als men hierom zijn bal opneemt zonder dat dit gevraagd wordt, loopt men één strafslag op. Het is duidelijk dat deze regel wil voorkomen dat men te pas en te onpas zijn bal opneemt (om hem daarna goed terug te plaatsen).
Dit alles geldt echter niet op de green zoals duidelijk in de vemelde NOOT erbij staat. Op de green mag je altijd je bal opnemen (en schoon maken).

PRAKTIJKvragen Waterlandse (V)

Geef de spelers op de baan geen raadsels op, schreef ik in mijn vorige column, en ik gaf het voorbeeld van de afslag van H13 waar op een bordje verwezen wordt naar buiten de baan ter bescherming van de green van H12 zonder dat daar witte paaltjes staan die de exacte grens aangeven van out of bounds aangeven.
Het toeval wil dat ik een paar dagen later daar een discussie tegenkwam in een flight precies op dit punt. Iemand had een bal over de green van H12 gehooked en de één stelde, je bent out of bounds , zie de vermelding op de scorekaart en het bordje bij de afslag van H12, en de ander zei, er staat één wit paaltje maar geen tweede zodat de grens onduidelijk is.
Dit laatste is juist, schreef ik, één paaltje is géén paaltje. Kortom, zet er een wit paaltje bij, bijvoorbeeld bij het verste berkje langs de fairway van H12, en er ontstaan geen problemen en raadseltjes meer.

Ook had ik het vorige keer (IV) over de grenzen van een WH. Ik werd er kort daarna zelf mee geconfronteerd. Op H7 sloeg ik de bal vrij ver maar met een draw te veel naar links, waardoor de bal met een stuit richting riet en WH verdween.
De riet- en andere begroeiing is weelderig en strekt zich op sommige plaatsen meters ver naar de richting van de fairway uit. Een bal is daarin niet of heel moeilijk te vinden. De regels zeggen dat het bekend of praktisch zeker moet zijn dat de bal in een WH is verdwenen, wil je daar een drop mogen nemen (met de bekende twee stoklengten en één strafslag).
Omdat de bal op die plaatsen net zo goed verloren kan zijn, moet je volgens de regels een provisional slaan, en als je de eerste bal niet vindt, met die tweede bal verder gaan. In feite betekent dit dat H7 zowel rechts out of bounds is als praktisch gesproken, aan de linkerkant, verderop.
Zo is de hole natuurlijk niet bedoeld. In de praktijk neemt iedereen daar een drop, ik ook; bal duidelijk in het water, zeggen de flightgenoten. Okay. Mooi.
Dan komt het volgende probleem: wáár te droppen? De rode paaltjes staan in het riet langs de watergrens, maar het riet en de begroeiing strekken zich op een aantal plaatsen meters verder naar binnen uit: zelfs met de langste drivers kom je daar niet ver genoeg met twee stoklengten om de bal speelbaar te laten vallen.
Dan moet je dus droppen en vervolgens onspeelbaar verklaren, en ben je twee strafslagen verder. In de praktijk kiest men een plek voor het afmeten van de twee stoklengten vanwaar spelen nog wel mogelijk is.
Het is van de tee ook niet altijd goed te zien waar de bal precies naar toe is gegaan. Maar het blijft een onbevredigende en met de geest van het golf strijdige situatie.
Er zijn twee oplossingen om de baan gebruiksvriendelijker en het gepuzzel overbodig te maken. overmatige begroeiïng weghalen (waardoor het ook zeker is dat de bal in de WH is als je hem niet kan vinden), en als dit soms teveel tijd/werk kost, de grens van de WH met een rode lijn of paaltje op die plaatsen naar binnen verleggen.

PRAKTIJKVRAGEN (IV)

Grenzen baan en WH
Kortgeleden kreeg ik een vraag voorgelegd over de grenzen van de baan en van een WH.
Bijvoorbeeld bij Hole 18 doet zich de situatie voor dat aan de linkerkant van de fairway out of bounds is, maar de geplaatste witte palen de grens daarvan niet altijd duidelijk aangeven.
Menigeen heeft daar tussen de bomen of naast de green van H18 een bal zien verdwijnen. Het komt ook voor dat de bal zichtbaar blijft liggen in een soort bocht in de baan, terwijl er alleen witte palen staan aan weerszijden van die bocht. Trek je dan, om de grens van OB te bepalen, een denkbeeldige rechte lijn tussen die palen, dwars door die bocht, dan ligt die bal binnen de baan.
Dat is goed nieuws, aldus de vragensteller, want ook al ligt de bal daar onspeelbaar, in het riet, dan kan je vanaf die plek door toepassing van R28 verder gaan door te droppen met één strafslag, en hoef je niet (volgens R27) terug naar de oorspronkelijke plek van de slag, wat je ook nog afstand zou kosten. Soortgelijke grenskwesties kunnen zich ook bij Waterhindernissen in de baan voordoen.

De regels staan de beschreven handelwijze echter niet toe. Het is niet de bedoeling op deze manier de grenzen te bepalen. Dit wordt bevestigd in Decision 26/2.
In dat geval waren rode palen die de grens van de WH moesten aangeven onzorgvuldig geplaatst, als gevolg waarvan een gebied dat duidelijk deel uitmaakte van de WH, buiten de rode palen was gesitueerd, en technisch of formeel gesproken dus géén WH-gebied vormde.
Een speler claimde dat zijn bal die daarin terecht was gekomen, zich in Tijdelijk Water bevond wat hem een vrije drop op zou leveren. Dit gaat niet op. Aangezien het duidelijk was, aldus de aangehaalde Decision, dat de bal zich bevond binnen de natuurlijke grenzen van de WH kan deze claim niet worden gehonoreerd.
Ook al zijn de palen fout geplaatst, de speler mag daarvan geen voordeel trekken. Bij H18 wordt m.i. dienovereenkomstig de grens van buiten de baan bepaald door dáár de natuurlijke grens van het water te volgen.
Het verdient natuurlijk verre de voorkeur op de juiste plek een (extra) wit paaltje te zetten.

Het is een verplichting van de Commissie (die over een wedstrijd gaat of over de baan) de grenzen van de baan en van hindernissen duidelijk te markeren. Dat staat in R33-2.
Geef je clubleden of greenfeegasten geen raadseltjes op, placht een docent van de NGF uit te roepen. Bij H13 staat bij de tee een bordje dat verwijst naar witte paaltjes bij de green van H12.
Dat staat ook op de scorekaart. Je zal vergeefs naar die paaltjes zoeken. Ik meende dat ze er niet stonden, maar laatst zei iemand dat er een wit paaltje tegen een boom stond.
Aangezien er geen tweede paaltje te vinden was, had dat paaltje geen richting. Eén paaltje is géén paaltje. In dit geval is er ook geen sprake van een natuurlijke grens die houvast biedt.
De situatie hier is makkelijk oplosbaar door een paaltje aan het begin van de bomenrij te zetten en eentje aan het eind ervan. Is dat nu zo moeilijk?
De bedoeling is toch de spelers op de green van H12 te beschermen, en de voortgang van het spel te bevorderen in het geval ballen toch die kant opzeilen of daarachter in de bosschages verdwijnen. Dan heb je daar ook geen tijdrovend en storend gezoek meer.
Mijn hoofdpunt is hier evenwel: geef geen raadsels op! Doe het een of doe het ander.

Het klinkt wel mooi: natuurlijke grens van een WH, maar waar loopt die eigenlijk? De rietkragen bijvoorbeeld die nu weer geweldig opkomen staan in het water maar ook op de oevers. Bovendien staan de rode paaltjes soms wel goed maar inmiddels voor een deel midden in het riet. Wat te doen met een bal die in het riet ligt maar buiten de paaltjes, dus in de baan?
Een aanwijzing over de ‘natuurlijke grens' vond ik in Dec 33-2a/4 over de vraag waar lijnen op paaltjes te plaatsen om de grens te bepalen van een WH: “deze moeten zo dicht mogelijk geplaatst worden langs de natuurlijke grenzen van de hindernis, dat wil zeggen “where the ground breaks down to form the depression containing the water”, oftewel, waar de grond omlaag breekt om de verdieping te vormen die het water bevat.
Deze gedachte volgend, is het duidelijk dat er op sommige plekken rietkragen zijn die deels in de WH staan en deels daarbuiten staan, op de baan.
Een duidelijk idee is om rode paaltjes op de scheidingslijn van het riet en de baan te plaatsen. Afgezien van de vraag of dit praktisch te behappen zou zijn, staan de regels dit echter niet overal toe, ook niet als Local Rule. Decision 33-8/35 die een soortgelijke Local Rule afwijst, zegt namelijk: “er zijn vele golfbanen waar de gebieden die grenzen aan de fairways zodanig zijn dat een bal die daarin terecht komt bijna altijd verloren is of onspeelbaar. Dus een dergelijke situatie is niet abnormaal.”

Kortom, mijn conclusie is, praktisch gesproken, dat een bal liggend in een rietkraag (bijvoorbeeld op H3/H10) ofwel binnen de WH ligt, ofwel als je hem daar buiten ziet, buiten de lijn van rode paaltjes die grofweg overeenkomt met de natuurlijke grens, dat die bal dan in de baan ligt, maar dan –in bijna alle gevallen- onspeelbaar is.
Praktisch verschil maakt dit niet of nauwelijks, want in beide gevallen mag je verdergaan door te droppen met één strafslag.

Praktijkvragen (III)

Kom je in een Waterhindernis (WH), dan heb je diverse opties om het spel goed te vervolgen.
Niet zelden wordt daarbij één van de belangrijkste mogelijkheden over het hoofd gezien: namelijk de bal, met een strafslag, droppen op de lijn die loopt van de vlag dóór het punt waar de bal het laatst de grens van de WH passeerde, naar achter op de baan.
Op die lijn mag je droppen waar je wil en waar het je goed uitkomt. Vaak kan je dan door wat meters op te offeren, droppen op een mooi stukje baan, in een goede ligging, bv op de fairway.
De hier bedoelde optie heb je bij elke WH. Bij de laterale WH (rode paaltjes) heb je een extra mogelijkheid: namelijk droppen binnen de bekende twee stoklengten.
(Want het is bij die WH'sen lang niet altijd daadwerkelijk mogelijk de eerstgenoemde optie te kiezen). In competitieverband zijn er opponenten geweest die ‘zeker wisten' dat wat ik hier zeg, niet klopt. Laat je niks wijsmaken.

In strokeplay kan je eventueel met twee ballen de hole uitspelen, en de zaak in het clubhuis oplossen. In matchplay moet je er in principe met elkaar ter plekke zien uit te komen.
Blijft de tegenstander volharden in zijn dwaling, dan is de het meest praktische weg dat je zegt: ik speel zoals ik denk dat goed is, en als je mijn handelwijze betwist, claim je de hole, en leg je de claim in het clubhuis later aan de wedstrijdleiding voor.

Praktijkvragen competitie (II)

We hebben te maken met veel water op de baan, zelfs op andere banen als de Waterlandse. Als je last hebt van ‘tijdelijk water' krijg je een vrije drop, dat is algemeen bekend. Maar de manier waarop je dat moet doen, zorgt in de praktijk nog wel eens voor problemen.

Zo beweerde een tegenstander, toen ‘onze' bal bij een plas tijdelijk water op de fairway terecht was gekomen, dat er geen relief mocht worden genomen: hij zei dat de bal immers nog te spelen was, als je zo ging staan dat je het water ontweek; het feit dat je dan geen goed schot naar de green meer kon maken, maar de bal min of meer zijwaarts moest spelen, was volgens hem ‘jammer dan'…. Onze man wist het niet meer precies, speelde voort en won toch de hole, ook al had hij zich ten onrechte in het nadeel laten dringen.

Deze situatie valt onder Regel 25 Abnormale terreinomstandigheden . Dat zijn kort gezegd: tijdelijk water, GUR en konijnenholen. Via het alfabetisch register achterin het boekje kom je ook snel bij R25 uit als je in de baan ‘tijdelijk water' wil nakijken.
R25 zegt heel duidelijk dat er sprake is van een belemmering wanneer het tijdelijk water een belemmering vormt voor de stand of de ruimte voor de door de speler voorgenomen swing. Let wel, de voorgenomen swing. Dat is normaal gesproken de slag naar de green.
Dus die stand en die voorgenomen swing vormen het uitgangspunt voor het bepalen van het dichtstbijzijnde punt waar je met die stand en die voorgenomen swing géén belemmering meer ondervindt van het tijdelijk water. Vervolgens mag je binnen één stoklengte van dat punt droppen, niet dichter bij de hole uiteraard. Veel spelers vergeten trouwens eerst dit punt te bepalen maar droppen meteen binnen één stoklengte van het punt waar de bal lag.
Daarmee doen ze zichzelf vaak tekort. Want het punt bepalen plus één stoklengte daarvandaan droppen, brengt je doorgaans in een betere positie, verder weg van de rotzooi, pardon, ‘bijzondere terreinomstandigheid.

Hoe dit werkt, is te illustreren met het volgende, voor rechts- en linkshandigen interessante voorbeeld. Stel dat je bal bij een struik of boom ligt, zodanig dat die alleen maar linkshandig speelbaar is hoewel je rechtshandig bent (voor lefties andersom), en stel dat er een grote plas water (TW) voor die boom ligt.
Denk even aan de bomen bij hole 5 en de dip ertussen. Ik zeg: ik wil de bal linkshandig naar de green spelen, maar met die stand en swing heb ik last van die plas TW.
Ik bepaal dan het punt waar ik die voorgenomen LH-swing kan maken zonder last te hebben van TW. Ik drop binnen één stoklengte daarvandaan. Nu heb ik mits handig maar correct gedaan, zoveel ruimte dat ik de bal rechtshandig naar de green kan slaan! En dat doe ik.
Mag dit? Ja, de regels staan deze procedure toe. Het gaat in eerste instantie om de voorgenomen swing, en daarna als de bal in het spel is op een nieuw punt, mag je doen wat je wilt (binnen de grenzen van de wet).

Ik haast me erop te wijzen dat bij dit alles een belangrijke uitzondering geldt. Je krijgt namelijk géén relief als de belemmering zich alleen zou voordoen bij een “ onnodig abnormale stand, swing of speelrichting”. Bijvoorbeeld wanneer je met opzet zo gaat staan dat je last hebt van die bijzondere terreinomstandigheid terwijl het eigenlijk helemaal niet nodig is om zo te gaan staan. (In het voorbeeld boven was het linkshandig spelen nodig om bij de boom vandaan te komen).
Idem wanneer je een speelrichting kiest die je normaal helemaal niet gekozen zou hebben. Dit kan natuurlijk voor discussie vatbaar zijn. Op de tour zie je dan snel een referee verschijnen.

Praktijkvragen uit de competitie (I)

Mag je op de green je bal schoonmaken door hem over het gras van de green schoon te wrijven? Bij een damesteam ontstond daar –in het clubhuis weliswaar, dus na de partij- een discussie over. In Regel 16 (onder -1d om precies te zijn) staat immers dat een speler tijdens het spelen van de hole het oppervlak van de green niet mag testen door er een bal over te rollen of door het oppervlak ruw te maken of te schrapen.

Over deze vraag is een Decision (Dec.16-1d/5) die zegt dat dit MAG, mits deze actie niet tot doel heeft het oppervlak van de green te testen. De regel verbiedt immers het testen, niet het wrijven om de bal schoon te maken. Dat ziet er nogal logisch uit, maar de vraag rijst dan wel hoe je kan zien wat voor intentie of doel iemand precies heeft. En hoe kan je bewijzen dat iemand misschien (eigenlijk) het doel had de green te testen? In matchplay moet je er samen uit zien te komen, en als het een nietes-welles-spelletje wordt, zal degene die “getest” heeft, niet de hole hoeven gewonnen te geven. En zijn opponent zal als hij geen andere bewijzen of getuigen heeft, met een protest om de hole te claimen in het algemeen geen kans maken. Het is daarom niet verwonderlijk dat de aangehaalde Decision de goede raad geeft dat een bal op andere manieren wordt schoongemaakt “to eliminate any question as to the player's intentions.”

Nieuwe golfregels (III)

Regel 18 Stilliggende bal bewogen/strafbepaling
Neem je een bal op zonder dat de regels het toestaan, ben je verplicht de bal terug te plaatsen. Doe je dat niet dan krijg je twee strafslagen. Wanneer je hierbij de bal ten onrechte ook had vervangen door een andere bal én je doet een slag daarmee, dan kreeg je voorheen daarvoor twee strafslagen extra. Die extra straf is vervallen.

In Regel 18-1 wordt de situatie geregeld wanneer de bal door een outside agency is bewogen. Bijvoorbeeld de beruchte hond, of kleuter, of wandelaar, of een andere golfer die de bal verplaatst of meeneemt. Dan volgt geen straf en de bal moet worden teruggeplaatst. Er is nu een noot toegevoegd om duidelijk te maken, dat dit alleen opgaat als het bekend of praktisch zeker is dat de bal door de outside agency is bewogen. Anders moet de bal worden gespeeld zoals hij ligt; of moet worden gehandeld volgens de verloren-bal-regel (R27): dus terug naar de tee of de oorspronkelijke plek, met één strafslag, hoe naar dat ook is.

Regel 19 Bal in beweging van richting veranderd
Wanneer je een slag doet kan het gebeuren dat de bal jezelf raakt. Bijvoorbeeld via een boom. Ook kan de bal door je eigen golftas van richting worden veranderd of gestopt. Of door je caddie. Of door je golfcar. Volgens R 19-2 kreeg je voorheen daarvoor twee strafslagen in strokeplay of verloor je de hole in matchplay. Deze straf is door de milde heren van de R&A verminderd. Nu krijg je zowel in matchplay als in strokeplay één strafslag.

Nieuwe golfregels (II)

Regel 15-3 Spelen van een verkeerde bal
Indien een speler een slag doet naar een verkeerde bal verliest hij de hole in matchplay of krijgt hij twee strafslagen in strokeplay.
Vroeger stond daar een uitzondering bij: behalve in een hindernis. Die uitzondering is geschrapt. Dus nu wordt het spelen van een verkeerde bal altijd gestraft.
Daar staat tegenover dat je nu wél, en vroeger niet, in een hindernis mag kijken of het je eigen bal is, door de procedure van identificatie toe te passen, zoals in Regel 12 staat, dus tegenstander waarschuwen, markeren, opnemen, niet schoonmaken.

Dat doe je toch nooit, verkeerde bal spelen!?
Vergeet het maar, het is mij in de vorige competitie toch weer een keer gebeurd. Ik zag een man van het andere team op een naburige fairway zijn bal naar de green spelen, mijn bal was naar die fairway in die buurt afgedwaald, ik zag hem liggen en speelde, om later tot de ontdekking te komen dat het de verkeerde Titleist was…
Die man had míjn bal gespeeld! Ik had mijn hole verloren, --maar die tegenstander in de andere flight gelukkig ook! Dus dit jaar ga ik mijn bal van een héél, héél duidelijk kenteken voorzien.
Dit hóórt ook zo. In R 12-2 staat: “iedere speler behoort zijn bal te voorzien van een kenteken”. Er staat geen straf op als je het niet doet. Maar het is wel prettig in de baan als men dit consequent doet, omdat je dan nooit verwarring krijgt als je zoekt naar elkaars bal.

Regel 16 -1 e Stand schrijlings of op puttinglijn
Er is nu een uitzondering toegevoegd. Er volgt geen straf als dit per ongeluk gebeurt om niet op de (vermoedelijke) puttinglijn van een ander te gaan staan. In de praktijk gebeurde dit eigenlijk al. De regel maakt nu duidelijker dat het geoorloofd is.

Wat is de definitie van de puttinglijn?
Dat is de lijn die de speler wil dat zijn bal volgt na een slag op de green.
De lijn omvat ook een redelijke marge aan weerszijden van de beoogde lijn (NB bij de toepassing van R 16-1 e geldt dit niet; dat betekent dat je niet de puttinglijn zoals de bal loopt, mag aanraken, maar wel bijvoorbeeld met je voeten er dichtbij mag staan.) De puttinglijn loopt niet voorbij de hole.
Dus als je aan de andere kant van de hole staat, hoe dan ook, raak je de (eigen!) puttinglijn niet aan (misschien wel die van een andere speler wat niet netjes zou zijn).

Nieuwe golfregels (I)

Toen ik woensdag op de regelavond zei dat het nieuwe golfboekje één dezer dagen zou komen, wist ik niet dat het al de dag erna in de bus zou ploffen!
Je bent als spelers in de baan zelf verantwoordelijk voor het toepassen van de regels.
Voor het opfrissen van je kennis is de –voor het eerst in het Regelboekje opgenomen- beknopte gids op bladzijde 20 de moeite waard.
Voor degenen die er niet bij waren, zie op bladzijde 12 een overzicht van de voornaamste wijzigingen van de nieuwe regels. Enkele toelichtende opmerkingen van mijn kant:

•  Definitie Verloren Bal : is verbeterd om kwesties met vervangende ballen te verduidelijken en om het begrip “ slag en afstand” in te voeren. Dit brengt geen verandering, alleen een verduidelijking.
Je kan altijd zoals al het geval was, op de plek vanwaar je de oorspronkelijke bal hebt geslagen, een nieuwe (vervangende) bal in het spel brengen met (de straf van) slag en afstand.
Bijvoorbeeld, je slaat je bal vanuit de fairway in het bos. Drop je op die plek een (vervangende) bal, dan is die op dat moment in het spel met ‘slag en afstand'.
Dat wil zeggen: de oorspronkelijke bal is verloren en je gaat met je vierde slag, vanuit de fairway, verder. P.S. Breng je de vervangende bal in het spel vanaf de afslagplaats dan mag je daar altijd opteeen,
zie R20-5.

•  Regel 1-4 Foute club : Straf was disqualificatie (DQ), maar is teruggebracht tot dezelfde als het bij je hebben van meer dan 14 stokken in je tas (max. twee holes of vier strokes). Sla je met zo'n club: blijft het DQ.

•  Regel 12 Zoeken en identificeren van de bal ; Mag nu ook in een hindernis. Wel de goede procedure blijven volgen: waarschuwen tegenstander, hij moet kunnen zien wat je doet, markeren, niet schoonmaken.

•  Regel 15-2 Vervangende bal : De dubbele straf die je in bepaalde situaties kon oplopen is geschrapt. Dat is te lezen in de uitzondering die aan R15-2 is toegevoegd.
Bijvoorbeeld, je slaat de bal vanaf de tee, zeg van een par 3, ergens ver weg in de rotzooi en je slaat een tweede bal met slag en afstand van de tee, dus voor drie, op de green.
Verderop zie je ineens een blauwe paal: je eerste bal moet ergens in de GUR liggen! Ha, denk je, ik ga daarvandaan verder met een vrije drop met een vervangende bal, dus voor twee naar de green.
Niet goed natuurlijk, want de eerste bal was verloren , niet meer in het spel, en je moest eigenlijk gewoon met je tweede bal die voor drie op de green ligt, het spel vervolgen.
Voorheen kreeg je voor het onterecht vervangen van de bal twee strafslagen plus voor het van de verkeerde plaats spelen van je bal (bij de GUR) ook nog eens twee strafslagen.
Dat is veranderd. Dit soort overtredingen hoort logisch zo bij elkaar, dat de RenA er éénmaal twee strafslagen van heeft gemaakt.
Dus wanneer je straf krijgt voor het spelen van een verkeerde plaats krijg je géén extra straf meer als je daarbij je bal vervangt zonder dat dit is toegestaan.
Enkele dingen of vuistregels om in het algemeen te onthouden: je mag je bal alleen vervangen wanneer de regels dit uitdrukkelijk toestaan; een verkeerd vervangen bal is iets anders dan een verkeerde bal spelen (in dat geval altijd teruggaan om de goede bal te spelen, in MP verlies je de hole); spelen vanaf de verkeerde plaats
(R20-7): gewoon doorgaan met het spel, tenzij er sprake is van groot voordeel, dan moet je terug en opnieuw spelen vanaf de goede plek, anders DQ; drop je een verkeerd vervangende bal of drop je op een verkeerde plaats dan kan je dit altijd herstellen op grond van R20-6 !!
(uiteraard voordat je die bal geslagen hebt).

Tot zover deel I

Bal raken bij oefenswing

Je doet een oefenzwaai ter voorbereiding van je komende slag uit de fairway of een chip naar de vlag, en PATS, je schampt je bal en die springt weg. Dat is erg vervelend en ook wel een beetje genant. Het is zo makkelijk te vermijden, denk je achteraf altijd: als je maar een beetje beter had opgelet, en wat verder van de bal was gaan staan om die oefenswing te maken. Wat moet je volgens de Regels in zo'n situatie vervolgens doen? Antwoord: bal TERUGPLAATSEN, één slag bij de score optellen, en verder spelen.

In de afgelopen tijd heb ik ook tijdens de competitie gemerkt dat velen dit niet weten of van mening zijn dat je iets anders mag of moet doen. Dat is niet zo. Uit het Regelboekje is de oplossing niet direct af te lezen, maar de liefhebber kan het nakijken in Decision 18-2a/20 waarin voor deze situatie een duidelijke ruling is gegeven.

1. Het gaat hier om een oefen swing en niet om een oefen slag. Oefenswings mag je maken. Oefenslagen tijdens een ronde zijn sowieso niet geoorloofd, met uitzondering van putten of chippen op of bij de green van de laatst gespeelde hole of bij de tee van de volgende te spelen hole (zie Regel 7).
   
2. Als je door een oefenswing de bal raakt, heb je dan een slag gedaan? Neen, want een slag is volgens de definitie in de Regels kort gezegd: een voorwaartse beweging maken met een club met de bedoeling om de bal te raken en in beweging te brengen.
   
3. Als Tiger ‘midden in zijn swing' stopt omdat hij wordt afgeleid door een cameraklik, en hij houdt zijn club halverwege tegen, dan mag hij opnieuw swingen, zonder straf, omdat hij in de zin van de definitie nog geen slag heeft gemaakt, immers nog geen voorwaartse beweging met de club heeft gemaakt.
   
4. Wanneer iemand een swing maakt naar de bal, bijvoorbeeld op de tee, om de bal af te slaan en hij mist de bal compleet (een airshot), dan heeft hij in de zin van de definitie wél een slag gemaakt: voorwaartse beweging plus de intentie om de bal te raken.
   
5. Bij een oefenswing heb je in de zin van de definitie géén slag gedaan, omdat je niet de bedoeling had de bal te raken en in beweging te brengen. Je wilde immers gevoel krijgen voor de wérkelijke slag.
   
6. Wat je wel hebt gedaan is de bal bewegen. De situatie is vergelijkbaar met het doen bewegen van je bal met je voet, met je karretje, of hoe dan ook. De bal laten bewegen mag niet. Een grondregel van golf is immers: spelen van de bal zoals ie ligt! Beweeg je de bal, dan moet je de bal terugplaatsen met één strafslag (Regel 18).
   
7. Plaats je de bal niet terug dan handel je in strijd met Regel 18 en dan is de sanctie: twee strafslagen in strokeplay of verlies van de hole in matchplay.
   
8. In het hier besproken geval ligt de bal als gezegd op de baan, in de fairway of bij de green. Wat gebeurt er als je op de tee bij een oefenswing per ongeluk de bal raakt? Dan mag je opnieuw opteeën en spelen, zonder straf (Decision 18-2a/19). Je hebt geen slag gedaan, je had immers niet de bedoeling de bal te slaan, en je hebt de bal niet in het spel gebracht. Op de tee kan je namelijk de bal alleen maar in het spel brengen met een slag. Zie de Definitie van ‘bal in spel'. Dat je de bal hebt geraakt en bewogen door de oefenswing van de tee, is dus niet relevant: met een nog niet in het spel zijnde bal mag je ongestraft doen wat je wilt (mits je natuurlijk niet in strijd handelt met het Nederlandse strafrecht). Dat is ook logisch: pas nadat de bal in het spel is gebracht, is de grondregel van toepassing: bal niet doen bewegen, bal spelen zoals ie ligt.
   
9. Terzijde: bij een airshot van de tee is de bal wél door een slag in het spel gebracht. Van de bal afblijven dan! (zie opmerking 4).
   
10. In de discussies zijn er slimmerikken die zeggen: als ik bij een oefenswing de bal raak zeg ik dat ik een misslag deed, en speel ik ‘gewoon' verder. Het gevolg is toch hetzelfde, want in beide gevallen tel ik één slag bij mijn score op. Het probleem is echter, vanwaar speel je verder, van de oude plek of van de nieuwe plek waar de bal terecht is gekomen. Dat kan ongunstig maar ook gunstiger zijn, bijvoorbeeld als je vanuit de rough op de fairway terecht komt. Dan kan de verleiding groot zijn…. Maar die keus heb je niet : doe je een slag dan speel je de bal verder zoals die ligt; doe je geen slag maar beweeg je de bal, dan moet je de bal met een strafslag terugplaatsen en alsnog spelen van de plek waar hij lag (zo niet dan twee strafslagen of verlies van de hole). Dat is de geest van het golfspel.
    
11. Bovendien, vergis je niet, een beetje ervaren golfer ziet heel snel, bij wijze van spreken van een kilometer afstand, of zijn speelgenoot of opponent een oefenswing heeft gemaakt of een echte misslag. Hij kan het misschien niet bewijzen, maar er kunnen vervelende discussies komen. Of niet, maar dan geldt: een verdenking van onsportiviteit loop je makkelijker op dan dat je hem kwijtraakt. De Regels zijn er ook ter bescherming van de andere spelers. Zonder regels is er in wezen geen competitie mogelijk. Maar er loopt geen scheidsrechter mee, bij wie je ‘de grenzen' kan opzoeken. Je weet en bepaalt in golf om te beginnen zélf wat er is gebeurd: oefenswing of misslag.
    
12. Ten slotte herinner ik aan de belangrijke regel dat spelen vanaf de verkeerde plaats in het algemeen gesproken niet alleen twee strafslagen of verlies van de hole kan opleveren, maar ook disqualificatie in het geval er sprake is van een ernstige inbreuk. Dat is aan de orde wanneer de speler door van de verkeerde plek te spelen een groot voordeel heeft gehaald. Denk bijvoorbeeld aan het winnen van veel afstand. Of aan buiten de bunker spelen in plaats van erbinnen.

Kortom, neem bij een oefenswing voldoende afstand van de bal!!!

Verboden handelingen

Regelmatig krijg ik vragen over de regels, prima want dat is ook de rol van een clubreferee en het houdt je scherp. Zo ook vorige week, kreeg ik een aantal vragen.
Hoe zit het ook al weer met ‘dat' en welke regels gelden in ‘die en die gevallen'.
Het waren vragen over situaties die we dagelijks in de baan tegenkomen en ook zeker in de competitie kunnen voorkomen.
Daarom leek het mij goed om deze regelmatig voorkomende gevallen niet allen richting de vraagsteller te beantwoorden, maar via deze column op de site te plaatsen.

Het betreffen vragen die vooral betrekking hebben op Regel 13-4: Bal in hindernis – verboden handelingen.

Wanneer je bal in een droge waterhindernis ligt, kun je daar dus gewoon in lopen en je bal spelen. Mag je dan je tas in de waterhindernis neerzetten?

Het zal op Waterland niet vaak voorkomen dat een waterhindernis droog staat, maar het blijft een waterhindernis. Behalve zoals in de R13-4 Regel is bepaald, mag een speler niet de grond in de hindernis of het water in de waterhindernis aanraken met zijn hand of een stok; of niet een los natuurlijk voorwerp(LNV) aanraken of bewegen dat in de hindernis ligt of deze raakt.

Dus een golftas (= uitrusting) plaatsen in de waterhindernis mag, maar zorg dat er geen LNV geraakt of bewogen wordt. Je stokken in een waterhindernis neerleggen mag ook (maar leg ze niet te diep in het water…..).

Mag je een hark in de bunker neerleggen voordat je slaat?

Decision 13-4/20 en 21 geeft aan dat voordat je slaat je een hark (maar ook een paraplu) in de bunker mag neerleggen of gooien. Het is echter alleen geoorloofd als het niet tot doel heeft om te bunker te testen of de ligging van de bal te verbeteren.

Krijg je een strafslag als je tijdens je backswing in de bunker het zand raakt?

Als je in je backswing het zand in de bunker raakt (Decision 13-4/31) dan is Regel 13-4 overtreden. Het betekent dus 2 strafslagen bij strokeplay of verlies van de hole bij matchplay.
Je mag in de bunker ook geen los natuurlijke voorwerpen raken in je backswing. Dat overkwam "Michelle Wie" afgelopen jaar op Women's British Open.
" Wie" die haar bal op de 14e in een bunker sloeg, raakte in haar backswing een stukje mos achter haar bal en dat mocht dus niet. Zij kreeg direct van de diegene die haar score bijhield te horen dat dit twee strafslagen kostte en de organisatie van het toernooi was het daarmee eens.

Doe er je voordeel mee en bespaar de nodige strafslagen of verlies van de hole

Dubbele en verkeerde greens

Op The Old Course komt het meerdere malen voor dat er een zogenaamde dubbele green is.
In dat geval is de gehele green de green van de hole die gespeeld wordt.
Ook als een bal duidelijk op het deel van de green komt dat bij de andere hole lijkt te horen. De bal ligt in dat geval dus niet op een verkeerde green. Jack Nicklaus kwam in een dergelijke situatie en lag daardoor ver van de hole.
Hij besloot niet zijn putter te gebruiken maar een wedge omdat hij daarmee dacht meer kans te hebben dan met een extreem lange put.
Jack Nicklaus vergat echter dat hij een slag van de green speelde en de vlag niet mag raken. Het raken van de vlaggenstok na een slag gedaan op de green betekent een straf van 2 slagen bij strokeplay of verlies van de hole in matchplay (Regel 17), de bal moet vervolgens worden gespeeld zoals hij ligt. Jack Nicklaus raakte de vlaggenstok gelukkig niet!

Tijdens de Waterlandse clubkampioenschappen afgelopen jaar kwam deze situatie ook voor op hole 9.
Een van de dames lag met haar bal op de green maar voor het gevoel op de green van 18.
Zij hield dus een lastige en lange put over naar de hole van 9.
Toevalligerwijs was ik als referee aanwezig en zij vroeg me of zij ook mocht chippen.
“Uiteraard mag dat” zei ik, want de regels schrijven nergens voor welke club je moet gebruik, ook niet op de green!
Zij maakte een prachtige chip en jawel in de hole!
Applaus van omstanders, totdat we allen realiseerden dat zij vanaf de green speelde en vergeten was de vlaggenstok te laten bewaken…..het applaus verstomde en wat overbleef waren 2 strafslagen….
Tja, dat was niet zo'n leuke situatie, want door de discussie over het gebruik van de wedge op de green, vergat iedereen het bewaken van de vlaggenstok (ook uw referee, alsnog excuses).

Namens de greenkeepers: het niet gebruiken van een putter op de green graag bij hoge uitzondering, want met wedges van een green slaan levert flinke schade op aan de greens en daar zijn we allemaal niet blij mee.

Voor de volledigheid: er is sprake van belemmering door een verkeerde green wanneer de bal op een verkeerde green ligt. Er is op zichzelf geen sprake van belemmering volgens wanneer de stand van de speler of de ruimte voor zijn voorgenomen swing wordt belemmerd door de verkeerde green (Regel 25-3.a).
Indien de bal op een verkeerde green ligt, mag de speler de bal niet spelen zoals hij ligt. De speler moet de belemmering zonder straf als volgt ontwijken:
De speler moet de bal opnemen en droppen binnen een stoklengte van en niet dichter bij de hole dan het dichtstbijzijnde punt zonder belemmering . Het dichtstbijzijnde punt zonder belemmering mag niet in een hindernis of op een green zijn.
Bij het droppen binnen een stoklengte van het dichtstbijzijnde punt zonder belemmering , moet de bal eerst een deel van de baan raken waar geen sprake is van belemmering door de verkeerde green en dat niet in een hindernis en niet op een green is.
De bal mag worden schoongemaakt wanneer hij volgens deze Regel is opgenomen.
Indien de regel niet correct wordt nageleefd betekent dat 2 strafslagen bij strokeplay of verlies van de hole bij matchplay.

Bal op brug in waterhindernis
Op hole 9 komt speler A met zijn 2 e slag op de brug terecht komt. Een brug is onderdeel van de waterhindernis en in een waterhindernis mag je niet ‘grounden' (2 strafslagen of verlies van de hole bij matchplay volgens Regel 13-4).
Speler A loopt naar zijn bal op de brug en maakt een paar oefenswings, waarbij hij de brug raakt! En ook bij het adresseren raakt zijn club de brug. Zijn tegenspeler B maakt hem er op attent dat hij in een waterhindernis staat en dus 2 strafslagen heeft opgelopen vanwege het raken van de brug.

Dat lijkt een terechte opmerking van speler B, maar …in de note van R13-4 staat dat je een vast obstakel in de waterhindernis mag raken met je club. Speler A is dus niet in overtreding.

Deze situatie overkwam Lee Westwood, niet op hole 9 op de Waterlandse, maar tijdens de wereldkampioenschappen matchplay in 2004; hij kende de regels! Naar aanleiding van dat voorval is deze situatie nu beschreven in Decision 13-4/30 (voor de liefhebbers).

Wellicht een overbodige opmerking: maar je mag een brug niet ontwijken met een vrije drop. R24-2 beschrijft dat je bij een vast obstakel in een waterhindernis geen ‘relief' krijgt. In die situatie de bal dus spelen zoals hij ligt (vanuit de waterhindernis) of handelen volgens regel 26 Bal in Waterhindernis met 1 strafslag:

• een bal spelen zo dicht mogelijk bij de plek waar de oorspronkelijke bal het laatst werd gespeeld, of
• een bal droppen achter de waterhindernis , waarbij hij het punt waar de oorspronkelijke bal het laatst de grens van de waterhindernis kruiste op een rechte lijn moet houden tussen de hole en de plek waar de bal wordt gedropt, of
• als extra mogelijkheden, alle en bij laterale waterhindernis , een bal droppen buiten de waterhindernis , binnen twee stoklengten en niet dichter bij de hole.

Tja, beter is het om niet op de brug terecht te komen!